Wybierz język

  • Polski
  • Français

Do pełnienia uczynków miłosierdzia względem duszy i względem ciała wzywa Franciszek w swym orędziu na Wielki Post.

Zapowiada także rozesłanie „Misjonarzy Miłosierdzia, aby byli dla wszystkich żywym znakiem Bożego przebaczenia i bliskości”. Orędzie nosi tytuł „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary (Mt 9,13). Dzieła miłosierdzia na drodze jubileuszu”.

Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary (Mt 9,13). Dzieła miłosierdzia na drodze jubileuszu.

1. Maryja, ikona Kościoła, który ewangelizuje, bo jest ewangelizowany

W bulli ogłaszającej Jubileusz napisałem: „Niech Wielki Post w Roku Jubileuszowym będzie przeżywany jeszcze bardziej intensywnie, jako ważny moment, by celebrować miłosierdzie Boga i go doświadczać” („Misericordiae vultus”, 17). Przez wezwanie do słuchania Słowa Bożego oraz inicjatywę „24 godziny dla Pana” pragnąłem podkreślić prymat modlitewnego słuchania Słowa Bożego, zwłaszcza prorockiego. Miłosierdzie Boże jest bowiem przesłaniem skierowanym do świata, ale każdy chrześcijanin jest powołany do tego, by sam go doświadczył. Dlatego w czasie Wielkiego Postu roześlę Misjonarzy Miłosierdzia, aby byli dla wszystkich żywym znakiem Bożego przebaczenia i bliskości.

Po przyjęciu od archanioła Gabriela Dobrej Nowiny Maryja w Magnificat profetycznie sławi miłosierdzie, z którym Bóg Ją wybrał. Tym samym zaręczona z Józefem Dziewica z Nazaretu stała się doskonałą ikoną Kościoła, który ewangelizuje, bo sam był i jest nieustannie ewangelizowany za sprawą Ducha Świętego, który zapłodnił Jej dziewicze łono. W tradycji prorockiej miłosierdzie – jak wskazuje etymologia tego słowa – ma ścisły związek z matczynym łonem (rahamim) i z dobrocią wielkoduszną, wierną i współczującą (hesed), praktykowaną w związkach małżeńskich i w rodzinie.

2. Przymierze Boga z ludźmi: historia miłosierdzia

Tajemnica Bożego Miłosierdzia objawia się w dziejach przymierza między Bogiem i Izraelem. Bóg jest bowiem zawsze bogaty w miłosierdzie, w każdych okolicznościach gotowy otoczyć swój lud wielką czułością i współczuciem, zwłaszcza w najbardziej dramatycznych momentach, gdy niewierność zrywa przymierze i trzeba je na nowo ustanowić, w sposób bardziej stabilny, w sprawiedliwości i prawdzie. Jest to prawdziwy dramat miłości, w którym Bóg odgrywa rolę zdradzonego Ojca i męża, a Izrael – niewiernych syna/córki i małżonki. Właśnie obrazy z życia rodzinnego – jak w Księdze Ozeasza (por. Oz 1-2) – pokazują, jak bardzo Bóg pragnie związać się ze swoim ludem.

Ten dramat miłości osiągnął swój szczyt w Synu, który stał się człowiekiem. Jego Bóg napełnił swoim bezgranicznym miłosierdziem, czyniąc z Niego „wcielone Miłosierdzie” (por. „Misericordiae vultus”, 8). Jako człowiek, Jezus z Nazaretu jest w pełni synem Izraela. Uosabia owo doskonałe słuchanie Boga, które jest wymagane od każdego Żyda w Szema Jisrael, jeszcze dzisiaj stanowiące sedno przymierza Boga z Izraelem: „Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Pan jedynie. Będziesz więc miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił” (Pwt 6, 4-5). Syn Boży jest Oblubieńcem czyniącym wszystko, by zdobyć miłość swojej Oblubienicy, z którą łączą Go więzy bezwarunkowej miłości, uwidoczniającej się w wiecznych zaślubinach z nią.

To jest pulsujące serce kerygmatu apostolskiego, w którym Boże miłosierdzie ma centralne i fundamentalne miejsce. On jest „pięknem zbawczej miłości Boga objawionej w Jezusie Chrystusie, który umarł i zmartwychwstał” (por. „Evangelii gaudium”, 36), głównym orędziem, „do którego trzeba stale powracać i słuchać na różne sposoby i które trzeba stale głosić podczas katechezy” (tamże, 164). Miłosierdzie zatem „wyraża zachowanie Boga w stosunku do grzesznika, ofiarując mu jeszcze jedną możliwość skruchy, nawrócenia i wiary” („Misericordiae vultus”, 21), a tym samym odbudowania relacji z Nim. W Jezusie ukrzyżowanym Bóg pragnie dotrzeć do grzesznika, który odszedł najdalej, tam właśnie, gdzie się zagubił i od Niego oddalił. Robi to z nadzieją, że zdoła poruszyć zatwardziałe serce swojej Oblubienicy.

3. Uczynki miłosierdzia

Miłosierdzie Boże zmienia serce człowieka i pozwala mu doświadczyć wiernej miłości, sprawiając, że i on staje się zdolny do miłosierdzia. Wciąż nowym się cudem jest, że miłosierdzie Boże może opromienić życie każdego z nas, pobudzając nas do miłości bliźniego i tego, co tradycja Kościoła nazywa uczynkami miłosierdzia względem ciała i duszy. Przypominają nam one o tym, że nasza wiara wyraża się w konkretnych, codziennych uczynkach, które mają pomagać naszemu bliźniemu w zaspokajaniu potrzeb jego ciała i duszy i na podstawie których będziemy sądzeni: karmienie, nawiedzanie, pocieszanie, pouczanie. Dlatego pragnąłem, „aby chrześcijanie zastanowili się podczas Jubileuszu nad uczynkami miłosierdzia względem ciała i względem duszy. Będzie to sposób na obudzenie naszego sumienia, często uśpionego w obliczu dramatu ubóstwa, a także na wchodzenie coraz głębiej w serce Ewangelii, gdzie ubodzy są uprzywilejowani przez Boże miłosierdzie” („Misericordiae vultus”, 15). Bowiem to w człowieku ubogim ciało Chrystusa „staje się znów widoczne w umęczonych, poranionych, ubiczowanych, niedożywionych, uciekinierach…, abyśmy mogli Go rozpoznać, dotknąć i troskliwie Mu pomóc” (tamże). Jest niebywała i skandaliczna tajemnica przedłużającego się w dziejach cierpienia niewinnego Baranka, krzaku gorejącego bezinteresowną miłością, przed którym można tylko, jak Mojżesz, zdjąć z nóg sandały (por. Wj 3, 5); a tym bardziej, gdy ubogim jest brat lub siostra w Chrystusie, cierpiący z powodu swojej wiary.

W obliczu tej miłości potężnej jak śmierć (por. Pnp 8, 6) najnędzniejszym ubogim jest ten, kto nie chce przyznać, że nim jest. Wydaje mu się, że jest bogaty, a w rzeczywistości jest najuboższy z ubogich. A to dlatego, że jest niewolnikiem grzechu, który każe mu używać swego bogactwa i władzy nie po to, by służyć Bogu i bliźnim, ale by zagłuszyć w sobie głęboką świadomość, że i on w rzeczywistości jest tylko ubogim żebrakiem. Im większym bogactwem i władzą dysponuje, tym większe może się stać jego kłamliwe zaślepienie. Dochodzi do tego, że nie chce nawet widzieć ubogiego Łazarza, żebrzącego u drzwi jego domu (por. Łk 16, 20-21), który jest figurą Chrystusa żebrzącego w ubogich o nasze nawrócenie. Łazarz stanowi możliwość nawrócenia, którą Chrystus nam daje, a której być może nie widzimy. Temu zaślepieniu towarzyszy pełne pychy delirium wszechmocy, w którym rozlegają się złowieszczo szatańskie słowa: „będziecie jak Bóg” (Rdz 3, 5), będące źródłem każdego grzechu. To delirium może przyjąć formę społeczną i polityczną, jak pokazały systemy totalitarne XX w. i jak pokazują dzisiaj ideologie promujące jedyną słuszną myśl oraz techno-naukę, dążące do tego, by Bóg stał się nieistotny, a człowiek został sprowadzony do masy, którą można posługiwać się w sposób instrumentalny. Obecnie mogą to pokazywać także struktury grzechu związane z modelem fałszywego rozwoju, opartego na kulcie pieniądza, który zobojętnia na los ubogich bogatsze osoby i społeczeństwa, które zamykają przed nimi drzwi, odmawiając nawet ich zobaczenia.

Dla wszystkich zatem Wielki Post w tym Roku Jubileuszowym jest sprzyjającym czasem, by wreszcie móc wyjść z wyobcowania poprzez słuchanie Słowa Bożego oraz uczynki miłosierdzia. Poprzez uczynki względem ciała dotykamy ciała Chrystusa w braciach i siostrach, którzy potrzebują, by ich nakarmić, odziać, przyjąć do domu i nawiedzić, a poprzez uczynki duchowe – dawanie rad, pouczanie, darowanie uraz, upominanie i modlitwę, obcujemy bardziej bezpośrednio z naszą własną grzesznością. Z tego powodu uczynków względem ciała i względem ducha nigdy nie należy od siebie oddzielać. Bowiem właśnie wtedy, gdy dotyka w ubogim człowieku ciała Chrystusa Ukrzyżowanego, grzesznik może otrzymać w darze uświadomienie sobie, że on sam jest biednym żebrakiem. Na tej drodze także „pyszniący się”, „władcy”, „bogacze”, o których mówi Magnificat, mają możliwość spostrzeżenia, że są niezasłużenie miłowani przez Chrystusa ukrzyżowanego, który umarł i zmartwychwstał również dla nich. Tylko ta miłość może zaspokoić pragnienie nieskończonego szczęścia i miłości, które człowiek usiłuje osiągnąć, łudząc się, że je znajdzie w kulcie wiedzy, bogactwa i władzy. Jest jednak zawsze niebezpieczeństwo, że coraz szczelniej zamykając się na Chrystusa, który w ubogich i potrzebujących wciąż puka do drzwi ich serc, pyszni, możni i bogaci skażą sami siebie na tę wieczną otchłań samotności, którą jest piekło. Dlatego dla nich i dla nas wszystkich na nowo rozbrzmiewają pełne bólu słowa Abrahama: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” (Łk 16, 29). Słuchanie Słowa i wprowadzanie go w życie przygotowuje nas w najlepszy sposób do świętowania ostatecznego zwycięstwa nad grzechem i nad śmiercią zmartwychwstałego Oblubieńca, Tego, który pragnie oczyścić swą Oblubienicę, która oczekuje na Jego przybycie.

Nie zmarnujmy tego czasu Wielkiego Postu, który sprzyja nawróceniu! Prośmy o to przez macierzyńskie wstawiennictwo Dziewicy Maryi, która jako pierwsza, w obliczu wielkiego Bożego miłosierdzia, jakim Bóg Ją darmo obdarował, uniżyła się (por. Łk 1, 48) mówiąc, że jest pokorną służebnicą Pańską (por. Łk 1, 38).

Watykan, 4 października 2015 r., w święto św. Franciszka z Asyżu

         W naszym sanktuarium miała miejsce wizyta Burmistrza i Starosty Zakopanego, przedstawicieli Związku Podhalan z Zakopanego oraz Zespołu „Giewont” z Sanktuarium Matki Bożej Objawiającej Cudowny Medalik na Olczy w Zakopanym.
Nawiedzili oni Sanktuarium Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki 6 stycznia 2016r. Podczas Mszy Św. modlili się w intencji Ojczyzny i za zmarłych Prezydentów Rzeczypospolitej prof. Lecha Kaczyńskiego i Ryszarda Kaczorowskiego. Po Mszy Św. Zespół Giewont wystąpił z programem kolędowym.

 

Podziękowanie od Zw. Podhalan-1

Podziękowanie od Zw. Podhalan-2

Gdzie jest on król żydowski?…

przybyliśmy pokłonić się jemu” (Mat. 2, 2).

 

W kilka, a może i w kilkanaście miesięcy po narodzeniu Pana Jezusa, przybywają ze Wschodu Mędrcy, których tradycja nazywa królami, aby Mu złożyć hołd należny i dary z mirry, kadzidła i złota. Herod, usłyszawszy od Mędrców o narodzeniu się jakiegoś króla żydowskiego, postanawia Go zgładzić, mordując „wszystkie dzieci, które były w Betlejem i we wszystkich granicach jego, w wieku od dwóch lat i niżej według czasu, o który się był pytał Mędrców” (Mat. 2, 16). (…)

Za to, że Mędrcy odpowiedzieli miłosiernemu wezwaniu, Bóg hojnie ich wynagrodził, pocieszając w drodze widokiem ukochanej gwiazdy, która zaprowadziła ich do Pana Jezusa, opiekując się nimi u okrutnego Heroda, który mógł ich uśmiercić, oraz ostrzegając we śnie, „by nie wracali do Heroda, lecz inną drogą powrócili do krainy swojej” (Mat. 2, 12). Mędrcy otrzymali jeszcze i inną nagrodę: według podania stali się apostołami Chrystusa w swojej krainie, jeden, a może i wszyscy ponieśli śmierć męczeńską za Niego, stali się świętymi przywódcami pogan nawróconych i wysłużyli sobie nieśmiertelną pamięć w Kościele. Katedra w Kolonii ze czcią przechowuje ich relikwie, które ściągają zewsząd tłumy modlących się.

Pokłon trzech Mędrców jest Objawieniem się Boga — Człowieka nie tylko już narodowi Izraelskiemu w osobie pasterzy, lecz wszystkim narodom. Jest to ujawnienie tajemnicy Królestwa Bożego, które obejmie świat cały. Dary przez nich złożone mają znaczenie symboliczne: przez złoto uznają w Panu Jezusie Króla, przez kadzidło — Boga, a przez mirrę — człowieka: uznają tedy Jego królestwo Boskie, kapłańskie i ludzkie, królestwo, którego nie otrzymał przez kupno, układ z poddanymi lub przemocą, ale posiadł mocą swej natury i pochodzenia. Króluje Jezus od pierwszej chwili swego poczęcia, jeszcze jako Dziecię gromadzi swoich poddanych i rozciąga swoją władzę na świat materialny i duchowy, na królów i poddanych, na Żydów i pogan. Przyjmuje dary, ale też i najmiłosierniej wynagradza. Jest wskazany przez Izraela, ale poznany i czczony przez pogan.

 

Ks. Michał Sopoćko

Miłosierdzie Boga w dziełach jego (I,16)

zobacz więcej www.misericors.org

     W niedzielę 13 grudnia Archidiecezja Warszawska zainauguruje Jubileusz Miłosierdzia o godz.11.00 Mszą św. pod przewodnictwem kard. Kazimierza Nycza. Wymownym znakiem będzie otwarcie Drzwi Świętych stołecznej archikatedry św. Jana Chrzciciela. Na czas trwania Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia w naszej archidiecezji zostały ustanowione przez Księdza Kardynała Kazimierza Nycza kościoły jubileuszowe.Pielgrzymując do tych kościołów i przechodząc przez Drzwi Święte będzie można uzyskać odpust. Będzie on znakiem, że Boże przebaczenie nie zna granic. Konieczne będzie jednak wypełnienie zwykłych warunków uzyskania odpustu:przystąpienie do spowiedzi i Komunii świętej, brak przywiązania do grzechu – choćby lekkiego,modlitwa w intencjach Ojca Świętego. Nasz kościół parafialny jest jednym z kościołów jubileuszowych. Zachęcamy do świadomego korzystania z dobrodziejstwa możliwości uzyskania odpustu. Przed ołtarzem z wizerunkiem Jezusa miłosiernego ustawione są klęczniki,by ułatwić indywidualną modlitwę. Chcemy również, by na ołtarzu płonęła świeca, znak obecności Boga i Jego światłości. Do puszki znajdującej się przy tym ołtarzu w roku miłosierdzia składamy ofiary, jako nasz osobisty dar dla osób potrzebujących. Niech to będzie również znak naszej solidarności z tymi, którym jest trudniej żyć, a dla niech będzie okazją do podjęcia wyrzeczenia.
Jezu, ufam Tobie!

Mamo, Tato, Siostro, Bracie….

      Rozpoczynamy Adwent – czas radosnego oczekiwania na narodziny Pana Jezusa. To ważny czas dla dorosłych, ale chyba ważniejszy dla dzieci. Każdy z nas ma w pamięci jak czekał  na Roraty, jak pomimo zimna i wczesnej pory  staraliśmy się dotrzeć do Kościoła, aby w środku zapalić lampion, zająć pierwsze miejsce i spotkać się z kolegami i koleżankami. Tradycja Rorat trwa nieprzerwanie – w naszym Kościele w związku z ogłoszeniem przez papieża Franciszka Roku Miłosierdzia, zapraszamy na codzienne, poranne Msze święte o godz. 6.30. Motywem przewodnim będzie odkrywanie ,, 20 skarbów” które były ważne w życiu św. Jana Pawła II. Już jutro zajmiemy się pierwszym ,,skarbem” jakim jest ŻYCIE. Jeżeli chcesz odkryć i zdobyć codziennie jeden skarb, to ZAPAMIETAJ – NIE MOŻE CIEBIE ZABRAKNĄĆ. Uczestnicy Rorat będą otrzymywać codziennie jeden element – który po 20 spotkaniach utworzy bardzo ładną układankę. Ciekawostką jest to, że po skończonych trudach uczestniczenia w porannych Mszach – z jednej układanki można ułożyć aż 6 różnych ilustracji. Nie zapomnij o żadnym! To jeszcze nie wszystko. Mamy dla Ciebie kolejną niespodziankę –  po Mszy świętej zapraszam Ciebie na śniadanie do  salki w Domu Pielgrzyma ,,Amicus”. Jestem przekonany, że Ty też zrobisz mi niespodziankę i nie zabraknie Cię na żadnej Mszy Roratniej w roku 2015!!!

                            Ks. Marcin Piotrowski

Różaniec. Kolejne paciorki… kolejne Zdrowaś Maryjo…
Tak niedawno cieszyliśmy się z ogłoszonego konkursu na własnoręcznie zrobiony różaniec a tu już koniec miesiąca i przyszedł czas na nagrody. W środowy wieczór wraz z księdzem odmówiliśmy ostatni dziecięcy różaniec, aby bezpośrednio po nim przystąpić do wyłonienia zwycięzcy. Jury w składzie ks. Proboszcz, siostra Anna i ks. Marcin zadecydowali, że I miejsce zdobył różaniec wykonany przez Oliwię. II miejsce zajęły różańce Kuby i Alicji, natomiast na trzecim miejscu podium znaleźli się wszyscy ci, którzy wzięli udział w konkursie. Wszystkim dzieciom serdecznie gratulujemy i życzymy, aby poprzez modlitwę różańcową rozwijali przyjaźń z Panem Jezusem i Jego mamą Maryją.

 

 

       W poniedziałek przeżywaliśmy odpust w 31. rocznicę uprowadzenia i męczeńskiej śmierci Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki. W ciągu  dnia na Mszach  Św. wystawione były relikwie Błogosławionego, a przy grobie nieustannie pojawiali się pielgrzymi w grupach oraz indywidualnie. W południe w kościele Mszę Św. sprawowali kapłani z całej Polski, którzy podobnie, jak ks. Jerzy podczas swojej formacji seminaryjnej musieli odbyć służbę wojskową w jednostkach kleryckich. Po południu zaczęły przybywać przedstawiciele NSZZ „Solidarność” z pocztami sztandarowymi. Przed Mszą Św. poczty sztandarowe związkowców, jak również strażaków, szkolne i innych delegacji szczelnie otoczyły grób Bł. Ks. Jerzego. Stanęły warty. Obecny był Przewodniczący NSZZ „Solidarność”, pan Piotr Duda wraz z władzami krajowymi związku. Jednak najważniejszymi pielgrzymami, jacy pojawili się w tym dniu przy grobie Bł. Ks. Jerzego, byli Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda wraz z małżonką. Była to pierwsza wizyta głowy państwa w sanktuarium po zaprzysiężeniu na urząd Prezydenta RP. Para prezydencka przybyła, by uczestniczyć w uroczystej Mszy Św. o godz. 18.00. Najpierw Pan Prezydent modlił się przy grobie Bł. Ks. Jerzego, a następnie podczas Mszy Św. We Mszy, jak co roku, uczestniczyło rodzeństwo i rodzina Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki.

Para Pr. 19 10 15 A. Hrehorowicz

         Eucharystii przewodniczył J.E. Bp Michał Janocha, biskup pomocniczy warszawski. W swojej homilii zwracał się wielokrotnie do Bł. Ks. Jerzego pytając: „Co byś nam dziś powiedział księże Jerzy? Walczyłeś o wolność – dziś Polska cieszy się upragnioną wolnością, ale czy nauczyliśmy się wrażliwości na wolność wewnętrzną, do której wyzwala nas Chrystus? Czy dziś w wolnej Polsce mieszkają ludzie wolni od nienawiści, od trucizny alkoholu, narkotyków, pornografii? Czy my sami jesteśmy wewnętrznie wolni? Mówiłeś o umiłowaniu ojczyzny a dziś tysiące młodych Polaków opuszcza ojczyznę. Mówiłeś o godności pracy ludzkiej – dziś tysiące ludzi za marny grosz pracuje od świtu do nocy, często wykorzystywani często przez nieuczciwych pracodawców. Nazywałeś rzeczy po imieniu. Mówiłeś nam, politycznym Sybirakom, że żyjemy na politycznej Syberii. A my wciąż tęskniliśmy za wolnością. I wolność przyszła. Co byś nam dzisiaj powiedział księże Jerzy?

 Co byś nam powiedział dziś, gdy mainstreamowa kultura zaciera różnice między tym, co niskie a tym, co wysokie, między wzniosłością a nikczemnością, prawdą a kłamstwem, pięknem a brzydotą, dobrem a złem, tolerancją a agresją, wolnością a anarchią? A w rzeczywistości oddziela stworzenie od stwórcy, kulturę od kultu, człowieka od natury, uczucia od rozumu, prawa od odpowiedzialności, seks od miłości, ciało od duszy – a to jest śmierć”.

Na koniec homilii Bp Janocha zacytował ostatnie słowa Ks. Jerzego wypowiedziane przez Niego w Bydgoszczy 19 października 1984 r. około godz. 18.30.

 „Dziś jest 19 października 2015 roku, ok. godz. 18.30. Twoje słowa są nadal aktualne. Mamy trudne zadanie, Panie Prezydencie. To trudne zadanie dla nowego rządu, dla biskupów, dla katolików i wszystkich chrześcijan, wszystkich ludzi dobrej woli – „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj”

            Słowa homilii zapadły mocno w pamięć uczestników tej uroczystości.

Po Mszy Św. nastąpiło ucałowanie relikwii Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki, a następnie złożenie wieńców i kwiatów na Jego grobie. Pierwszy uczynił to Pan Prezydent, złożył również kwiaty na grobach ks. Teofila Boguckiego i ks. Zygmunta Malackiego oraz pod Tablicą Smoleńską.

Błogosławiony Księże Jerzy módl się za nami!

DO POBRANIA:

homilia bp Janocha

P. Prezydent 19 10 15 A. Hrehorowicz Para Prez. 19 10 15 A. Hrehorowicz

 

autor zdjęć: A. Hrehorowicz

Program uroczystości 31. rocznicy męczeńskiej śmierci

Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki w sanktuarium żoliborskim

(kościół Św. Stanisława Kostki w Warszawie, ul. Hozjusza 2)


19 października 2015 r.

Kościół Św. Stanisława Kostki w Warszawie

Godz. 17.00 – koncert „Pieśni sakralne” w wykonaniu Alicji Majewskiej, z towarzyszeniem Włodzimierza Korcza (fortepian) i MediaChoir ensemble

Godz. 18.00 – uroczysta Msza Św. koncelebrowana pod przewodnictwem Jego Ekscelencji biskupa Michała Janochy.

W uroczystościach wezmą udział delegacje z pocztami sztandarowymi NSZZ „Solidarność” z całego kraju. Na grobie Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki zostaną złożone wieńce od delegacji.


Myślą przewodnią tegorocznych obchodów są słowa Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki – „Bądźmy silni miłością, męstwem oraz nadzieją”. W tym roku będziemy szczególnie dziękować za zakończenie diecezjalnego etapu procesu kanonizacyjnego i modlić się będziemy o rychłe ogłoszenie Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki świętym Kościoła powszechnego.

RANDOM POSTS

W sobotę 18 maja od godziny 18:00 zapraszamy państwa do Muzeum Księdza Jerzego Popiełuszki. O każdej pełnej godzinie od godziny 19:00 po ekspozycji oprowadzą świadkowie...