Wybierz język

  • Polski
  • Français
NEWS

Rok 2018 decyzją Konferencji Episkopatu Polski ogłoszony został rokiem św. Stanisława Kostki. Powodem tego jest 450 rocznica śmierci patrona Polski, który jest zarazem patronem naszej parafii. Z tej okazji biskupi wystosowali list do wiernych, który poniżej zamieszczamy.

Umiłowani w Panu Siostry i Bracia!
Rok 2018 jest obchodzony w Kościele w Polsce jako Rok Świętego Stanisława Kostki. Ten młody polski szlachcic podobnie jak Samuel usłyszał Boga, wołającego go po imieniu. I jak Samuel odpowiedział: „Mów, Panie, bo sługa Twój słucha!”(1 Sm 3,9), a następnie z determinacją poszedł pełnić wolę Bożą wbrew wszelkim przeciwnościom. Świętego Stanisława Kostkę pragniemy zaprosić dzisiaj, aby stał się patronem rozpoczętego właśnie nowego roku. O tym wyborze zdecydowała zarówno 450. rocznica jego śmierci, jak i program duszpasterski Kościoła w Polsce. Jeśli mamy w tym roku rozważać osobę i dary Ducha Świętego dane w sakramencie bierzmowania, nie może być lepszego patrona niż ten, który został uzdolniony przez Ducha Świętego do „mężnego wyznawania wiary” w dojrzały i niebanalny sposób.
Ponad to ważnym motywem ogłoszenia roku 2018 Rokiem  Świętego Stanisława Kostki jest także zwołany na październik w Rzymie Synod Biskupów, poświęcony młodzieży i rozeznawaniu powołania. Dobre przygotowanie do tego Synodu jest wspólnym zadaniem dla duszpasterzy, rodziców i wychowawców a także młodzieży, której przez całe stulecia patronował i nadal patronuje św. Stanisława Kostka. W 100. rocznicę odzyskania niepodległości nie zapominajmy również, że już w 1674 roku a więc jeszcze przed kanonizacją bł. Stanisława Kostki, papież Klemens X ogłosił go patronem Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Dla Boga i ojczyzny
Święty Stanisław Kostka urodził się w 1550 r. w Rostkowie na Mazowszu. Jego ojciec był kasztelanem, a krewni zajmowali znaczące stanowiska w Polsce Jagiellonów i Wazów. Wraz z bratem wysłany został do elitarnego kolegium jezuitów w Wiedniu. Stanisław szybko zrozumiał, że nauka jest wstępem do świadomego podejmowania służby Kościołowi i społeczeństwu. Zapisano, że uczył się, „aby podobać się Bogu i ludziom […], a w przyszłości ojczyźnie i sobie samemu przynieść korzyść”. To pierwsza lekcja, jaką otrzymujemy dzisiaj od św. Stanisława Kostki.
Ad maiora natus sum – Do wyższych rzeczy zostałem stworzony
Drugą lekcją, jaką daje nam św. Stanisław, jest pobożność. Była to pobożność, która wymagała swoistego męstwa. Mimo iż spotykał się z brakiem zrozumienia, w środowisku kolegów nie wstydził się modlitwy i medytacji.  Powtarzał, że „trzeba więcej podobać się Bogu, niż bratu”. Wychowany w kulturze renesansu, za swoją życiową dewizę obrał wyznanie: „Do wyższych rzeczy zostałem stworzony i dla nich winienem żyć” Ad maiora natus sum. Nie było w tych słowach pychy ani pogardy dla tego, co małe, ale świadomość godności człowieka i tęsknota za tym, co święte i doskonałe.
Ucząc się w Wiedniu, Stanisław mieszkał na stancji w domu należącym do protestanta. Były to czasy szczególnych napięć pomiędzy protestantami a katolikami będące skutkami reformacji. Stanisław z bólem dostrzegał, jak negowana jest prawda o Eucharystii i kult Matki Bożej. Im więcej jednak widział nadużyć, tym bardziej tajemnice te stawały się mu drogie.
Stąd wypływa trzecia lekcja św. Stanisława na dzisiejsze czasy: wezwanie do wiernego trwania przy katolickiej prawdzie życia, nawet wówczas, gdy cały świat wokół próbuje jej zaprzeczyć. Męstwo nie polega na zbrojnej walce czy traktowaniu innych jako nieprzyjaciół, ale na tym, że my sami pozostajemy wierni i pomagamy innym w trwaniu w wierności. Z im większą obojętnością lub nienawiścią spotyka się chrześcijańska miłość i prawda, tym gorliwiej powinniśmy nimi żyć.
Wierność powołaniu
Decyzja Stanisława o wstąpieniu do zakonu jezuitów spotkała się z ostrym sprzeciwem jego rodziców. Uważali, że mają lepszy pomysł na jego życie. Niestety, takie postawy nie należą do rzadkości także i dziś. Stanisław odkrył powołanie i chciał na nie odpowiedzieć za wszelką cenę. Potrafił walczyć o realizację woli Bożej w swoim życiu. Rozumiał, że kiedy musi wybierać między wolą rodziców, presją środowiska a wolą Boga, powinien słuchać Boga. Ten siedemnastoletni chłopak opuścił Wiedeń, przeszedł pieszo ponad 600 km, żeby wreszcie spełnić swoje marzenie i dotrzeć do Dylingi w Bawarii, do przełożonego jezuitów i tam wstąpić do zakonu. Dylinga okazała się dla niego jednak trudnym doświadczeniem. Nikt bowiem nie witał go tam z otwartymi ramionami. Przyjęto go na próbę i posłano go do sprzątania pokoi oraz pomocy w kuchni. Stanisław jednak zwyciężył. Musiał zaimponować starszym braciom swoją determinacją, skoro przełożony napisał o nim: „Spodziewam się po nim rzeczy wielkich”. Kolejna lekcja św. Stanisława jest dla nas wezwaniem do sumiennego wykonywania obowiązków, czyli do tego, co Jezus nazywa „wiernością w rzeczach małych” (por.  Mt 25,21).
Tęsknota za niebem
Ostatnim etapem życia Stanisława był pobyt w Rzymie. Po dotarciu do Wiecznego Miasta był szczęśliwy, choć nadal odbierał od ojca listy pełne gróźb. Śluby zakonne złożył mając 18 lat. Poruszony słowami rekolekcjonisty, że każdy miesiąc bracia winni spędzać tak, jakby to był ostatni miesiąc w ich życiu, Stanisław wyznał, że ma przed sobą tylko jeden miesiąc życia. We wspomnienie św. Wawrzyńca – 10 sierpnia – napisał list do Matki Bożej z prośbą o wyjednanie mu łaski śmierci w święto jej Wniebowzięcia. Jeszcze tego samego dnia zachorował, a 15 sierpnia 1568 r. zmarł. To jeszcze jedna lekcja dla nas: jak tęsknić za niebem i jak żyć tu i teraz, by żyć w wieczności. Rozumiał to doskonale Cyprian Kamil Norwid, gdy wpatrzony w rzymski grób św. Stanisława, pisał:
„A ty się odważ świętym stanąć Pana
A ty się odważ stanąć jeden sam
Być świętym – to nie zlękły powstać z wschodem
To ogromnym być, przytomnym być!”
(C.K. Norwid: „A ty się odważ”)
„Kostka” znaczy „więcej”
Oto prawdziwe wezwanie na ten rok dla Was, Młodzi Przyjaciele, Rodzice i Wychowawcy: „Kostka” znaczy „więcej!” Żyjąc w XXI wieku nie powtórzymy dokładnie czynów św. Stanisława Kostki. Naszym zadaniem jest raczej zrozumienie ducha tego świętego, który nie dał się zwieść mirażowi wygodnego życia, zabezpieczonego majątkiem rodziców. Miał odwagę przeciwstawić się panującym modom i naciskom grupy. Nie chciał ani imponować, ani uczynić z życia jednej wielkiej rozrywki. Był silną osobowością, miał swoją klasę i styl. Do końca zachował wolność. To nie był młody człowiek, który nie wie, po co żyje, jest znudzony i apatyczny, żądający od innych, a nie dający nic z siebie. Nie pozwalał sobie na eksperymenty w poszukiwaniu szczęścia. Wiedział, że ten świat nie zaspokoi jego tęsknot, że prędzej czy później poczułby się w nim oszukany lub zawiedziony. Wiedział, że charakter – to nie tylko sprawa dziedziczenia cech po przodkach, nie tylko wpływ środowiska, ale rzetelna praca nad sobą. Wiedział też, że stawać się dojrzałym człowiekiem, to podejmować trud rozwoju. Nie był mięczakiem, który mówi: taki już jestem, a zło usprawiedliwia słabością, obwinia innych, oskarża warunki i historię. Był czujnym ogrodnikiem wyrywającym chwasty słabości i grzechu, aby wyrosły piękne kwiaty i owoce. Uwierzył w miłość Boga i całym sobą na nią odpowiedział.
Zaproszenie
Niech przeżywany zatem w tym duchu Rok Świętego Stanisława Kostki stanie się czasem, w którym będziemy od siebie więcej wymagać. Może to być zerwanie z lenistwem duchowym i intelektualnym, zerwanie z nałogiem, zachowanie trzeźwości, modlitwa za nauczyciela lub księdza, adopcja dziecka poczętego albo post w konkretnej intencji. Zapraszamy Was również – na poziomie parafii, duszpasterstw, ruchów, seminariów i zgromadzeń zakonnych – do pogłębiania refleksji na temat życia św. Stanisława i wyzwań stojących przed młodymi katolikami w Polsce.
Bierzcie przykład ze św. Stanisława Kostki, przygotowując się do sakramentu bierzmowania. Apelujcie wraz z nami do ludzi kultury i środków społecznego przekazu, aby przez ciekawe filmy, przedstawienia teatralne, audycje i inne formy przekazu przywracali pamięć o Stanisławie. Pielgrzymujcie do Rostkowa – miejsca jego narodzin i do Przasnysza – miejsca jego chrztu, a także do katedry płockiej z jej pięknym ołtarzem tego świętego oraz grobowcami władców Polski i Mazowsza. Młodzi mobilizujcie waszych rodziców i duszpasterzy, by nie bali się wymagać od was i od siebie „rzeczy większych”.
Z serca Wam błogosławimy na cały rok 2018, który będziemy przeżywać razem ze św. Stanisławem Kostką, patronem dzieci i młodzieży.
Podpisali: Pasterze Kościoła w Polsce
obecni na 377. Zebraniu Plenarnym KEP
w Lublinie, w dniu 14 października 2017 r.

Miło nam poinformować iż obchody 34. rocznicy męczeńskiej śmierci księdza Jerzego Popiełuszki będą objęte specjalnym narodowym patronatem Prezydenta RP Andrzeja Dudy.

Fakt objęcia obchodów rocznicy śmierci księdza Jerzego dnia 19.10.2018 patronatem prezydenckim związany jest z faktem świętowania Roku Niepodległości. Decyzja Prezydenta Andrzeja Dudy jest odpowiedzią na prośbę wystosowaną przez Kardynała Kazimierza Nycza.

Kapłani Parafii Świętego Stanisława kostki w okresie wizyty duszpasterskiej odwiedzą parafian według następującego hormonogramu:

28. 12. czwartek

Mickiewicza 33 A, B

Mickiewicza 33 C, D

Mickiewicza 35, 35 A

29.12. piątek

Suzina 3

30.12. sobota

Krasińskiego 18

2.01 wtorek

Słowackiego 5/13

3.01. środa

Pl. Wisona 4

Toeplitza 2

4.01. czwartek

Słowackiego 12, 20, 22

Czarnieckiego

Szajnochy 5, 7, 11

Filarecka 3

5.01. piątek

Felińskiego 4-22, 21-39

Felińskiego 24-44

Felińskiego 46-56

Pogonowskiego

8.01. poniedziałek

Lechonia

Lisa Kuli

Mierosławskiego

Niegolewskiego 1-9

Niegolewskiego

Brodzińskiego

9.01. wtorek

Pl. Inwalidów 3

Mickiewicza 23

Mickiewicza 9, 13, 15

10.01. środa

Mickiewicza 17, 19, 21

Mickiewicza 25

11.01. czwartek

Al. Wojska Pol. 28, 30, 32, 38

Al. Wojska Pol. 40, 42

Słowackiego 25

Al. Wojska Pol. 41

Bitwy pod Rokitną

12.01. piątek

Al. Wojska Pol. 27

Al. Wojska Pol. 31

13.01. sobota

Mickiewicza 27

15.01. poniedziałek

Krasińskiego 21

Hozjusza, Kochowskiego

16.01. wtorek

Al. Wojska Pol. 35

17.01. środa

Słowackiego 27/33

18.01. czwartek

Cieszkowskiego 2, 4

Kossaka, Podstarościch

19. 01. piątek

Krasińskiego 23

Krasińskiego 25

20. 01. sobota

Ks. Boguckiego 4

22.01. poniedziałek

Próchnika 8

23.01. wtorek

Hanki Czaki 2

Hanki Czaki 4

24.01. środa

Słowackiego 15/19

Al. Wojska Pol. 56

25.01. czwartek

Al. Wojska Pol. 39

Al. Wojska Pol. 46/48

26.01. piątek

Gołębiowskiego

Gen. Zajączka 15

Al. Wojska Pol. 50/54

27.01. sobota

Ks. Boguckiego 3

Kozietulskiego nieparz.

Kozietulskiego parz.

29.01. poniedziałek

Gen. Zajączka 11

30.01. wtorek

Ks. Boguckiego 6

Gen. Zajączka 7A, 22, 24, 30

31.01. środa

Ks. Boguckiego 3 A

Gen. Zajączka 9, 9 A

Gen. Zajączka 9 B

1.02. czwartek

Al. Wojska Pol. 29

Wienawskiego 1-9

Wienawskiego parz.

3.02. sobota

Sierpecka 6

Ks. Boguckiego 5

5.02. poniedziałek

Gen. Zajączka 17

6.02. wtorek

Gen. Zajączka 21

Gen. Zajączka 23

7.02. środa

Ks. Boguckiego 1 B

Al. Wojska Pol. 37

Gen. Zajączka 19

8.02. czwartek

Gen. Zajączka 27

Gen. Zajączka 40

9.02. piątek

Cieszkowskiego 1/3

10.02. sobota

Krasińskiego 16

Al.Wojska Pol. 17, 18, 19, 20, 21, 23, 24, 25, 26

13 grudnia 2017 roku w dniu 36 rocznicy wprowadzenia Stanu Wojennego przy grobie księdza Jerzego Popiełuszki od rana gromadzili się wierni, którzy przynosili kwiaty, modlili się i zapalali znicze.

O godzinie 19:00 do grobu męczennika przybyła delegacja rządowa.

W kameralnej atmosferze wieńce na grobie księdza Jerzego Popiełuszki, legendarnego kapelana Solidarności złożyli: Premier, Minister Finansów Mateusz Morawiecki, Wicepremier Beata Szydło, Minister Obrony Antonii Macierewicz, Minister Spraw Wewnętrznych Mariusz Błaszczak, Marszałek Senatu Stanisław Karczewski oraz Prezes partii Prawo i Sprawiedliwość Jarosław Kaczyński.

Krótką modlitwę przy grobie księdza Jerzego poprowadził ksiądz Czesław Banaszkiewicz, który znał księdza Jerzego z czasów posługi w kościele pw św. Stanisława Kostki.

Po oddaniu hołdu błogosławionemu księdzu Popiełuszce zgromadzeniu oddali również hołd księdzu Teofilowi Boguckiemu oraz księdzu Zygmuntowi Malackiemu, których groby znajdują się w pobliżu żoliborskiej świątyni.

Założycielka i kierownik Ośrodka Dokumentacji Życia i Kultu Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki została wyróżniona prezydenckim odznaczeniem za cyt: „wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej”. W szczególności wyróżniona została za współtworzenie Solidarności w Instytucie Chemii Przemysłowej i współpracę z Księdzem Jerzym Popiełuszko. Pani Katarzyna Soborak zaangażowana jest w ochronę spuścizny Księdza Jerzego Popiełuszki. Uczestniczyła jako notariusz w procesie beatyfikacyjnym.

Rozpoczęcie gromadzenia i zabezpieczenia spuścizny Ks. Jerzego miało miejsce w listopadzie 1984, z inicjatywy Ks. prałata Teofila Boguckiego – ówczesnego proboszcza parafii i duchowego Ojca Błogosławionego księdza Jerzego. Przejęcie spuścizny aktowej po księdzu Jerzym Popiełuszce i jej zabezpieczenie stało się początkiem działania Archiwum Ks. Jerzego Popiełuszki, które stopniowo poszerzało zasoby o dokumentację ilustrującą kult męczennika. Z czasem w Archiwum znalazła się również pełna dokumentacja dotycząca procesu beatyfikacyjnego Ks. Jerzego. Od początku wielki wkład w proces tworzenia Ośrodka miała Pani Katarzyna Soborak, która z czasem przejęła koordynację działań ośrodka i prowadzi ją do dziś.

W 2011 roku dekretem Kard. Kazimierza Nycza archiwum zostało przekształcone w Ośrodek Dokumentacji Życia i Kultu Błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszki. Ośrodek mieści się na plebanii parafialnej w dawnym mieszkaniu Ks. Jerzego Popiełuszki. Dekretem Kard. Kazimierza Nycza kierownikiem Ośrodka została powołana Pani Katarzyna Soborak.

Podstawowym zadaniem Ośrodka jest gromadzenie, opracowywanie, porządkowanie i ewidencjonowanie, konserwacja, przechowywanie i udostępnianie dokumentacji do badań naukowych.

W skład zasobu archiwalnego Ośrodka należą następujące zespoły i zbiory archiwalne:

  • Urząd Postulacji i Beatyfikacji Sługi Bożego Ks. Jerzego Popiełuszki z lat (1947 – 1994) i 1995 – 2008
  • Archiwum Życia i Kultu Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki z lat 1947 do 2017 r. (zbiór archiwalny)
  • Spuścizna aktowa Ks. prałata Teofila Boguckiego.
  • Depozyt Kurii Metropolitalnej Warszawskiej – dotyczący wydawanych relikwii Błogosławionego dla placówek kościelnych w Polsce i w świecie. – Zasób archiwalny ilustrowany jest przez dokumentację tradycyjną (maszynopisy, rękopisy, druki, kserokopie) i przez dokumentację cyfrową (fotografie, filmy, kasety magnetofonowe, nagrania – CD, DVD).
  • Ośrodek gromadzi również wydawnictwa dotyczące publikacji homilii, wywiadów, zapisków i korespondencji Ks. Jerzego oraz publikuje opracowania dotyczące jego działalności i jego kultu. Gromadzi też wydawnictwa z historii Polski i historii Kościoła w Polsce po II wojnie światowej.

Ośrodek dostępny jest dla wszystkich zainteresowanych naukowo Księdzem Jerzym Popiełuszką w poniedziałki w godzinach 10:00 – 14:00 i środy w godzinach 10:00 – 16:00

Informacje na temat Ośrodka dostępne są pod adresem: http://www.odkspopieluszki.pl/

436

20 listopada o godzinie 12:00 w kościele Św. Stanisława Kostki odbyła się msza święta pogrzebowa wybitnej aktorki Aliny Janowskiej związanej z warszawskim Żoliborzem oraz z sanktuarium bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

Mszy świętej pogrzebowej przewodniczył ks. Prałat Wojciech Drozdowicz, w koncelebrze wzięli udział: ks. Kanonik Marcin Brzeziński, Ks. Kanonik Czesław Banaszkiewicz, Ks. Rafał Stańczuk i ks. Paweł Piotrowski.

Specjalne listy kondolencyjne odczytali: Premier Piotr Gliński oraz przedstawiciel Kancelarii Prezydenta Reczpospolitej, Tadeusz Deszkiewicz. Wartę honorową przy trumnie należną kombatantom odbywali żołnierze Kompanii Honorowej Wojska Polskiego.

Podczas mszy świętej zmarłą aktorkę wspominali członkowie rodziny.

Liturgię uświetniła schola dominikańska. Po mszy świętej pogrzebowej, ciało Aliny Janowskiej złożono na warszawskim cmentarzu Powązkowskim.

Alina Janowska zmarła 13 listopada w wieku 94 lat. Podczas II Wojny Światowej brała udział w życiu konspiracyjnym, pomagała ukrywać się rodzinie żydowskiej za co przez siedem miesięcy była więziona na Pawiaku. Brała udział w Powstaniu Warszawskim. Wystąpiła w pierwszym powojennym filmie polskim „Zakazane Piosenki”, zagrała w 28 filmach i 16 serialach. Była prezesem założycielem Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom „Gniazdo”. Odznaczona między innymi: Warszawskim Krzyżem Powstańczym,  Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Orderem Uśmiechu.

W środę 8 listopada pod Paryżem  we Francji odbył się pogrzeb Francoisa Audelana, uzdrowionego pięć lat temu za wstawiennictwem Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki.

 

W żałobnej mszy pogrzebowej brali udział  przedstawiciele z Polski, w tym Pani Katarzyna Soborak, prowadząca Ośrodek Dokumentacji Życia i Kultu Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki. W tym samym czasie kiedy we Francji odbywała się liturgia żałobna, specjalną mszę za duszę zmarłego odprawiano w warszawskim Sanktuarium Błogosławionego Ks. Jerzego Popiełuszki, w którym niejednokrotnie on gościł.

Francois Audelan 14.09 2012 został całkowicie uzdrowiony z choroby nowotworowej będąc już w terminalnym jej stadium. Tego dnia o zdrowie chorego za wstawiennictwem bł. Ks. Jerzego Popiełuszki modlił się ks. Bernard Brien, który udzielił mu posługi namaszczenia chorych. Będąc niedługo wcześniej w Polsce odwiedził Sanktuarium Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki i poznał jego historię. Po udzieleniu sakramentów i modlitwie, zostawił przy łóżku chorego obrazek ks, Jerzego Popiełuszki. Po tym fakcie chory odzyskał przytomność a lekarze nie stwierdzili w jego organizmie śladów komórek rakowych.

Cudowne uzdrowienie stało się przyczynkiem do rozpoczęcia procesu kanonizacyjnego Księdza Jerzego.

Śmierć Francoisa Audelana nastąpiła z innych powodów niż choroba nowotworowa, jej fakt nie godzi więc w postępy trwającego procesu kanonizacyjnego.

W celebracji Mszy Świętej w Sanktuarium Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki brali udział między innymi: O. Gabriel Bartoszewski, postulator procesu kanonizacyjnego ks. Jerzego Popiełuszki, ks. Prof. Józef Naumowicz, znający osobiście Francoisa Audelana oraz ks. Czesław Banaszkiewicz, posługujący w kościele żoliborskim wraz z ks. Jerzym Popiełuszką.

Od samego rana przy grobie błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki zbierały się rzesze Warszawiaków oraz przyjezdnych. Przybywający składali kwiaty, modlili się i zapalali znicze. Przed kościołem św. Stanisława Kostki, który jest zarazem sanktuarium błogosławionego Jerzego Popiełuszki panowała atmosfera święta i skupienia.

Wśród zgromadzonych byli także przedstawiciele rodziny księdza Jerzego.

Przez cały dzień przy grobie wartę pełnili przedstawiciele różnych środowisk, przede wszystkim środowiska solidarności i ludzi pracy.

O godzinie 16:30 w świątyni rozpoczął się koncert Orkiestry Kameralnej Filharmonii Narodowej w Warszawie pod kierownictwem artystycznym Jana Lewtaka. W repertuarze znalazły się m.in. utwory Jana Sebastiana Bacha i Ennio Morricone. W koncercie wzięli udział soliści: Krzysztof Malicki i Marta Lewicka – flet, Joanna Monachowicz – obój, Ewelina Siedlecka-Kosińska – sopran.

 

O godzinie 17:30 kilkadziesiąt pocztów sztandarowych środowisk ludzi pracy przeszło procesyjnie pod grób kapłana męczennika i otoczyło go kołem, pełniąc przy nim uroczystą wartę aż do zakończenia uroczystości.

O godzinie 18:00 uroczystą liturgię rozpoczęła procesja celebransów wokół świątyni w trakcie której rozlegało się bicie dzwonu „Jerzy”.

W liturgii, której przewodniczył Biskup Pomocniczy Archidiecezji Warszawskiej, Piotr Jarecki wzięli udział liczni przedstawiciele państwa, w tym: Andrzej Dera,  Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP, Wicemarszałkowie Sejmu  Joachim Brudziński i Ryszard Terlecki, Beata Kempa , Szefowa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Mariusz Błaszczak, Minister Spraw Wewnętrznych, Antonii Maciarewicz, Minister Obrony Narodowej, Mariusz Kamiński, Minister Koordynator Służb Specjalnych, Jarosław Kaczyński, Prezes Prawa i Sprawiedliwości. Przedstawiciele wielu urzędów i instytucji państwowych, samorządowych oraz służb mundurowych. W liturgii wzięli udział członkowie rodziny księdza Jerzego Popiełuszki.

Homilię podczas liturgii wygłosił Biskup Piotr Jarecki.

Na zakończenie liturgii nastąpiło ucałowanie relikwii błogosławionego oraz uroczyste złożenie wieńców przy jego grobie.

19 października w Sanktuarium Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki przy parafii Świętego Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu odbędą się uroczystości upamiętniające rocznicę dramatycznej śmierci kapelana Służby Zdrowia i warszawskiej Solidarności.

Uroczystości o godzinie 16:30 rozpocznie koncert Orkiestry Kameralnej Filharmonii Narodowej w Warszawie pod batutą Jana Lewtaka. W repertuarze znajdą się m.in. utwory Jana Sebastiana Bacha i Ennio Morricone.

Msza Święta rocznicowa pod przewodnictwem ks. biskupa Piotra Jareckiego rozpoczną się o godzinie 18:00. Procesji celebransów do ołtarza towarzyszyć będzie bicie dzwonu „Jerzy” znajdującego się nieopodal grobu kapłana męczennika. Uroczystą liturgię zakończy litania do błogosławionego, modlitwa o jego kanonizację oraz procesyjne ucałowanie jego relikwii. Po zakończeniu liturgii nastąpi złożenie wieńców przy jego grobie.

W uroczystościach weźmie udział rodzina księdza Jerzego, jego bliscy oraz przedstawiciele świata polityki, kultury i duchowieństwa.

Cały dzień honorową wartę przy grobie pełnić będą poczty sztandarowe i delegacje licznych środowisk, pzede wszystkim zaś środowiska Solidarności.

Ksiądz Jerzy Popiełuszko, urodzony w 1947 roku w Okopach na Białostocczyźnie, po zdaniu matury wstąpł do Warszawskiego Seminarium Duchownego. Jako kleryk odbywał przymusową służbę wojskową w specjalnej jednostce kleryckiej w Bartoszycach, gdzie wobec komunistycznej indoktrynacji dał się poznać jako niezłomny obrońca wiary i wartości. W 1972 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Po święceniach pełnił posługę w kilku parafiach Archidiecezji Warszawskiej, zajmował się wtedy m.in. duszpasterstwem młodzieży i słuzby zdrowia. Przez ostatnie lata życia posługował w parafii Św. Staniasława Kostki na warszawskim Żoliborzu. Tu związał się z Solidarnością oraz decyzją ks. prałata Teofila Boguckiego, proboszcza parafii, celebrował cemiesięczne Msze Święte za Ojczyznę, które gromadziły wokół świątyni wielotysięczne tłumy.

 

W czasie Stanu Wojennego ksiądz Jerzy występował w obronie internowanych i prowadził na ich rzecz liczne działania charytatywne. Wskutek swoich działań stał sie obiektem nękania i prowokacji ze strony służb komunistycznego reżimu. Był też wielokrotnie przesłuchiwany i poddany permamenej inwigilacji.

Swoja ostanią duszpasterską podróż w życiu odbył 19 października 1984 roku do parafii Świętych Polskich Braci Męczenników w Bydgoszczy na zaproszenie Duszpasterstwa Ludzi Pracy. Podczas podróży powrotnej ksiądz Jerzy Popiełuszko został bestialsko zamordowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, jego umęczone ciało wrzucono do Wisły na wysokości tamy we Włocławku.

 

Pogrzeb Księdza Jerzego, który miał miejsce 3 listopada 1984 roku zgromadził kilkuset tysięczną rzeszę ludzi, był manifestacją wiary i chrześicjańskich wartości.

Papież Benedykt XVI 6 czerwca 2010 roku zaliczył księdza Jerzego Popiełuszkę do grona błogosławionych.

Przy parafii Sw Stanisława Kostki w której posługiwał ksiądz Jerzy powstało Sanktuarium, Muzeum Błosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki i Ośrodek Dokumentacji jego Zycia i Kultu.

 

RANDOM POSTS

164
Umiłowani w Panu Siostry i Bracia! Rok 2018 jest obchodzony w Kościele w Polsce jako Rok Świętego Stanisława Kostki. Ten młody polski szlachcic podobnie jak...